De Kleine Johannes
DKJ/Amsta is een organisatie voor mensen met een verstandelijke en/of lichamelijke beperking van verschillende leeftijden en niveaus. Hier worden in het weekend diverse activiteiten georganiseerd voor de bewoners. De bewoners worden vaak vergezeld door hun professionele begeleiders, maar jouw handen en enthousiasme zijn onmisbaar om er een gezellige middag van te maken!
Deze activiteiten zijn wel gebaseerd op een inloop, we kunnen dus vooraf nooit garanderen of het druk bezocht wordt. Vooral de meest zelfstandige bewoners zullen naar de inloop komen.
» Meld je snel aan
Voor een correcte weergave van deze content is de Adobe Flashplayer vereist.
Pagina:
Reacties
Afgelopen zondag meegedaan met de winterwandeling in het Vondelpark, door de hoge opkomst van vrijwilligers en de lage opkomst van bewoners was er een mooie verhouding van 1 op 1, eigenlijk het doel van DKJ! Met een bewoner, Roland, leuk contact gemaakt en lekker gewandeld in het Vondelpark, eigenlijk wilde hij wel met mij mee op vakantie naar mijn broer in Amerika. Het was leuk om op deze manier een zinvolle zondagmiddag te hebben die ook nog eens heel leuk kan zijn.
# do 26 feb 2009 12:43
Dit is mijn allereerste ervaring als vrijwilligster.
Ik ging eergisteren (23 mei) naar een woongroep voor jonge volwassenen (verstandelijk gehandicapt) in de 3e Schinkelstraat om pannenkoeken te bakken. Ik was natuurlijk een beetje gespannen. Hoe moet dat, hoe gaat dat, kan ik dat? Nou, niet het pannenkoeken bakken, maar de rest, jullie begrijpen het wel.
Ik werd alleraardigst ontvangen door een leidster en één voor één aan alle bewoners voorgesteld. We hebben eerst buiten op een mooie groene buitenplaats koffie gedronken om elkaar een beetje te leren kennen. Al gauw voelde ik me aardig thuis bij deze woongroep. Tegen 5 uur begonnen we met het pannenkoeken bakken. Het werken in een vreemde keuken viel een beetje tegen, ik bak wel eens een pannenkoek voor mijzelf, maar het is letterlijk andere koek als je voor ongeveer 10 mensen moet bakken. Maar met de hulp van Joyce (een van de bewoners) lukte het allemaal best goed. Ikzelf vond de pannenkoeken wel erg dik en niet echt geslaagd, maar de smaak was goed en we vonden ze allemaal lekker.
Het was erg gezellig samen te eten. Na het eten heeft Joyce nog “Rood” van Marco Bosato gezongen, dat ze zondag bij een zangwedstrijd zal brengen. En een van de jonge mannen een lied van Michael Jackson. Ik vond het geweldig! Net als de hele middag en ik hoop heel erg, dat het voor allemaal net zo ’n gezellige tijd was als voor mij. Het zijn zulke aardige mensen dat je ze wel in je hart moet sluiten.
Tot slot werd ik uitgezwaaid en fietste vrolijk huiswaarts.
Monika
Ik ging eergisteren (23 mei) naar een woongroep voor jonge volwassenen (verstandelijk gehandicapt) in de 3e Schinkelstraat om pannenkoeken te bakken. Ik was natuurlijk een beetje gespannen. Hoe moet dat, hoe gaat dat, kan ik dat? Nou, niet het pannenkoeken bakken, maar de rest, jullie begrijpen het wel.
Ik werd alleraardigst ontvangen door een leidster en één voor één aan alle bewoners voorgesteld. We hebben eerst buiten op een mooie groene buitenplaats koffie gedronken om elkaar een beetje te leren kennen. Al gauw voelde ik me aardig thuis bij deze woongroep. Tegen 5 uur begonnen we met het pannenkoeken bakken. Het werken in een vreemde keuken viel een beetje tegen, ik bak wel eens een pannenkoek voor mijzelf, maar het is letterlijk andere koek als je voor ongeveer 10 mensen moet bakken. Maar met de hulp van Joyce (een van de bewoners) lukte het allemaal best goed. Ikzelf vond de pannenkoeken wel erg dik en niet echt geslaagd, maar de smaak was goed en we vonden ze allemaal lekker.
Het was erg gezellig samen te eten. Na het eten heeft Joyce nog “Rood” van Marco Bosato gezongen, dat ze zondag bij een zangwedstrijd zal brengen. En een van de jonge mannen een lied van Michael Jackson. Ik vond het geweldig! Net als de hele middag en ik hoop heel erg, dat het voor allemaal net zo ’n gezellige tijd was als voor mij. Het zijn zulke aardige mensen dat je ze wel in je hart moet sluiten.
Tot slot werd ik uitgezwaaid en fietste vrolijk huiswaarts.
Monika
# ma 25 mei 2009 11:10
Zaterdag 8 augustus - disco in De Kleine Johannes. Bewoner Marco is de DJ for the night; inclusief DJ booth en discolichten. Hoeveel bewoners er komen? Da's helaas niet in te schatten. Om 19h05 roept de eerste: "JOEHOE!!!" Marco laat de klanken van Frans Bouwer en Andre Hazes door de speakers galmen - het liefst hun meest bekende liedjes, maar dan in de house versie. Binnen 15 minuten is de recreatie ruimte vol. Vol met bewoners met goede zin. Zin om te dansen, zin om lekker gek te doen. En wij doen vrolijk met ze mee. Een frisje en een bakje chips of popcorn gaan er in record tijd in. Wat een heerlijk en dankbaar tijdverdrijf.
Ruim anderhalf uur dansen de bewoners zich he-le-maal suf, inclusief een air-guitar optreden van Richard en Whitney die helemaal gek wordt als er iemand op de melodie van de muziek met haar mee springt... Halverwege de avond klimt Whitney op mijn schoot en leg haar hoofd in mijn nek - ze is moe.. Maar wil nog niet naar bed. "Nog eeeeen dansje dan?" En hop, ze staat weer te springen. Tegen 21h00 is het dan echt klaar. Oogjes dicht en snaveltjes toe... Wat een geweldige avond. Snel weer een keer.... Erica x
Ruim anderhalf uur dansen de bewoners zich he-le-maal suf, inclusief een air-guitar optreden van Richard en Whitney die helemaal gek wordt als er iemand op de melodie van de muziek met haar mee springt... Halverwege de avond klimt Whitney op mijn schoot en leg haar hoofd in mijn nek - ze is moe.. Maar wil nog niet naar bed. "Nog eeeeen dansje dan?" En hop, ze staat weer te springen. Tegen 21h00 is het dan echt klaar. Oogjes dicht en snaveltjes toe... Wat een geweldige avond. Snel weer een keer.... Erica x
# zo 9 aug 2009 00:22
Was leuk vandaag met pannekoeken bakken en chatten met de mensen. 
# za 27 nov 2010 20:13
Op zaterdag 19 maart 2011 ben ik voor het eerst gaan helpen via Amsterdam
Cares. In dit geval bij Amsta waarbij een groep ouderen en jongeren met
een meervoudige beperking naar het Snoezelrijk (www.hetsnoezelrijk.nl) in
Weesp gingen, speciaal voor dit soort mensen om hun zintuigen te
prikkelen.
Het was mijn eerste keer met gehandicapten én het Snoezelrijk.
Uiteindelijk waren we in verhouding met erg veel vrijwilligers maar toch
vond iedereen zijn weg én een 'maatje'. De mensen van Amsta voelden zich
in het begin schuldig, maar wij hebben ons allemaal vermaakt; het was
namelijk ook nog eens op een boerderij waar net lammetjes en kalveren
geboren waren(!)
Ter plekke werd het allemaal erg goed begeleid en hebben ook alle
vrijwilligers wat kunnen snoezelen, al dan niet met de bewoners. Het kon
gewoon allemaal. Omdat ik (kennelijk) toch erg veel indrukken ter plekke
verwerken moest, heb ik me opgeworpen om alles te filmen voor de collega's
van Amsta die er die dag niet bij waren. Iedereen blij!
Ik vond het een erg bijzondere ervaring en ben blij de bewoners geholpen
te kunnen hebben bij een uitje, waarvan één per jaar een bijzonderheid is
voor hen. Ik ga zeker nog andere soorten activiteiten van Amsterdam Cares
uitproberen om te kunnen helpen en ook meer over mezelf te leren.
Vera
Cares. In dit geval bij Amsta waarbij een groep ouderen en jongeren met
een meervoudige beperking naar het Snoezelrijk (www.hetsnoezelrijk.nl) in
Weesp gingen, speciaal voor dit soort mensen om hun zintuigen te
prikkelen.
Het was mijn eerste keer met gehandicapten én het Snoezelrijk.
Uiteindelijk waren we in verhouding met erg veel vrijwilligers maar toch
vond iedereen zijn weg én een 'maatje'. De mensen van Amsta voelden zich
in het begin schuldig, maar wij hebben ons allemaal vermaakt; het was
namelijk ook nog eens op een boerderij waar net lammetjes en kalveren
geboren waren(!)
Ter plekke werd het allemaal erg goed begeleid en hebben ook alle
vrijwilligers wat kunnen snoezelen, al dan niet met de bewoners. Het kon
gewoon allemaal. Omdat ik (kennelijk) toch erg veel indrukken ter plekke
verwerken moest, heb ik me opgeworpen om alles te filmen voor de collega's
van Amsta die er die dag niet bij waren. Iedereen blij!
Ik vond het een erg bijzondere ervaring en ben blij de bewoners geholpen
te kunnen hebben bij een uitje, waarvan één per jaar een bijzonderheid is
voor hen. Ik ga zeker nog andere soorten activiteiten van Amsterdam Cares
uitproberen om te kunnen helpen en ook meer over mezelf te leren.
Vera
# di 22 mrt 2011 16:35
Plaats een reactie
Activiteiten
do 09 februari
do 09 februari
do 09 februari
Voor een correcte weergave van deze content is de Adobe Flashplayer vereist.