Valentijnsdag is natuurlijk een dag waarop verliefde mensen laten zien hoeveel ze van de ander houden, maar het is ook de dag van aandacht voor elkaar, een dag voor ontmoetingen. Dat vond ook Zingeving op de Zuidas. Samen met VisieNL en Amsterdam Cares sloegen ze de handen ineen en organiseerden ze een middag waarop senioren met jongvolwassenen op stap gingen door Amsterdam. 'Wij zijn echte verhalenvertellers.'

 Door Coen van Beelen

'We hebben wel mooi weer zeg!' Dat is waarschijnlijk de meest gezegde zin afgelopen Valentijnsdag. Over het weer valt inderdaad niet te klagen. Terwijl een waterig zonnetje haar best doet om warmte af te geven komen de ouden van dagen een voor een aan bij de Amsterdamse Thomaskerk. De meesten zijn nog goed ter been, en zij die wat hulp nodig hebben bij het verplaatsen worden gebracht door een busje. Binnen wacht hen een copieuze lunch, geserveerd met lekker ouderwetse volle melk en karnemelk. Nadat ook de 'young professionals' zijn gearriveerd heet Ruben van Zwieten, de drijvende kracht achter Zingeving op de Zuidas, iedereen welkom en legt hij uit wat de bedoeling is.

'Welkom op uw spannendste dag ooit,' zegt hij gekscherend. 'Vandaag gaan de ouderen met de jongeren op stap.' Terecht stelt van Zwieten de vraag wat nu oud en wat nu jong is. Om dat probleem op te lossen krijgt iedereen een hart. 1 staat voor oud, 2 staat voor jong. Dan is het tijd om koppels te maken. Er wordt druk heen en weer gelopen en er wordt contact gemaakt. In een hoek hurkt een jongen neer bij een oudere man en heeft daarmee zijn verdere lot die middag bepaald.

Bojana (achternaam?) van VisieNL legt uit: 'De ouderen hebben weinig mensen in de omgeving en kunnen niet altijd meer activiteiten ondernemen. De young professionals missen juist vaak een opa of oma. Het leek ons mooi om die twee dingen met elkaar te combineren. Het moet vooral een ervaringsdag worden, we willen puur mensen met elkaar verbinden.'

Dorpsgek

Iedereen heeft 25 euro zakgeld meegekregen om de geplande activiteit mee te bekostigen. De bejaarden die slecht ter been zijn besluiten een rondvaart te gaan maken door de grachten. Het is nog een hele toer om de boot in te komen, maar als iedereen eenmaal zit wordt er flink genoten. De jongeren die zijn meegegaan krijgen hier en daar een geschiedenisles. 'Kijk, daar is het smalste huisje van Amsterdam. Het is net zo breed als de voordeur.' Iemand anders herinnert zich hoe ze tijdens de oorlog over de grachten liep. Ondertussen worden er veel foto's gemaakt door de Telegraaf. Niet iedereen wil erop: 'Neem haar maar, zij is veel fotogenieker dan ik,' zegt iemand. Een doosje met chocolaatjes gaat rond en vindt gretig aftrek. Wie niet beter weet zou denken dat hier een stel oma's met hun kleinkinderen op stap zijn.

Niet iedereen is altijd even blij. De rondvaart wordt voorzien van uitleggende teksten in verschillende talen, alleen zijn ze door het rumoer niet altijd even goed hoorbaar. 'Ik kan het niet verstaan, ik kan het niet verstaan!' zegt een met het hoofd schuddende mevrouw. Even later is het stil, maar dan vaart er een klein bootje langs met een trompetspelende kapitein. Wederom is er veel herkenning bij de ouderen. 'Dat is nou een dorpsgek,' zegt er een.

Ondertussen wordt er druk gepraat met elkaar. Vragen als 'Woont u al uw hele leven in Amsterdam?' en zinnen waarin het woord 'oorlog' voorkomt zijn veel te horen. Iedereen geniet zichtbaar van elkaars gezelschap en van het prachtige weer dat een zich ideaal leent  voor een rondvaart door de mooie Amsterdamse binnenstad.

Zandvoort

Na de rondvaart is het eigenlijk al bijna tijd om naar de afsluitende borrel te gaan, maar de groep vindt het zo gezellig met elkaar dat er wordt besloten nog wat te gaan drinken in het Filmmuseum. Na een lange tocht door het Vondelpark - wanneer men ouder is worden kleine afstanden al snel lange tochten - schuifelen de oudjes een voor een het café binnen. De Bitter Lemon en thee vloeien rijkelijk, maar het is alweer snel tijd om naar Koetjes en Kalfjes te gaan, het sfeervolle café in de schaduw van de kantoorgebouwen op de Zuidas, waar tijdens een borrel met iedereen kan worden nagepraat. Het is opmerkelijk hoe gevarieerd de verschillende uitjes zijn geweest.

Een stel dames vertelt enthousiast dat ze naar de nieuwe woonwijk IJburg zijn geweest. 'We zijn daar geweest omdat we het eigenlijk nog helemaal niet kenden. Het valt behoorlijk mee. Daarna zijn we naar Schellingwoude gegaan. Dat is een prachtig klein oud dorpje. Zo hebben we het nieuwe met het oude gecombineerd.' Hoe beviel het de young professional die de dames vergezeld heeft? 'Het was geweldig. Ik vond het heel erg leuk om samen om stap te gaan. Ze hebben overal veel te vertellen en dat is erg interessant.'

Ook tachtigjarige oud-huisarts Riet de Jong benadrukt dat. 'Wij zijn echte verhalenvertellers. Mensen die hier oorspronkelijk niet vandaan komen vinden het erg leuk om over vroeger te horen, over de oorlog bijvoorbeeld.' Riet is een geboren en getogen Amsterdammer die eigenlijk nooit buiten het centrum komt. Vandaag is ze rondgeleid op de Zuidas. Riet: 'Aanvankelijk was ik altijd kritisch jegens al die nieuwe bouwwerkzaamheden, maar nu ik het hier heb gezien en weet waar het allemaal voor is heb ik het geaccepteerd. Laat ze maar lekker bouwen!'

En terwijl iedereen elkaars verhalen hoort, er heel wat wijntjes worden besteld en de schaal met mini-kaassoufflé's gretig aftrek vindt, worden de IJburg-ouderen nog rondgeleid in een kantoorpand dat ze altijd al eens van binnen hebben willen zien. De interesse op een dag als vandaag is wederzijds. Maar natuurlijk wordt er ook geroddeld. 'Die is naar Zandvoort geweest,' wordt er gefluisterd. Wie dat precies is weet eigenlijk niemand, maar ergens in een hoek zit een klein vrouwtje triomfantelijk aan haar wijn te nippen. Vandaag heeft ze nieuwe herinneringen gemaakt, die naadloos kunnen aansluiten op de oude.

Bron: Zingeving Zuidas 25 februari 2009