AC vrijwilliger aan het woord

De reallifesoap van Ben Velzeboer

Register en beleggingsanalist Ben Velzeboer is de hele dag druk in de weer met grote sommen geld. Maar na werktijd gaat zijn driedelig pak uit en zet hij zich in als vrijwilliger voor Amsterdam Cares. "Gewoon om de verhalen aan te horen van zwervers uit Amsterdam of een spelletje te spelen met de inwoners van het opvanghuis voor verstandelijk gehandicapten De Kleine Johannes"

Door Jan Willem van Zoest

Vijf dagen in de week zit Ben Velzeboer (34) in driedelig zwart achter zijn bureau bij de Kas Bank. Als register en beleggingsanalist schat hij de risico's in van miljoeneninvesteringen van pensioenfondsen en verzekeraars. Van achter zijn bureau maakte hij de kredietcrisis mee, maar de gevolgen zag hij voornamelijk terug als vrijwilliger: "door de economische crisis maken we steeds meer voedselpakketten, je zult zien dat steeds meer mensen daar nu gebruik van zullen moeten maken".

Twee jaar geleden kwam Ben in aanraking met de organisatie Amsterdam Cares. Hij zag een poster in een Abri hangen toen hij de tram uitstapte. Een paar weken later besteedde hij zijn vrije zondag door te helpen bij een opvanghuis voor verstandelijk gehandicapten.

Waarom doe je vrijwilligerswerk?

"Ik wil geen standaard leven leiden, wil zoveel mogelijk verschillende kanten van het leven zien. Vijf dagen in de week ben ik bezig met grote sommen geld en heb ik alleen zakelijke contacten. Als ik dan na een dag werken thuis kom, wil ik graag een andere kant van de samenleving zien; sterker nog ervaren. Een televisie thuis heb ik wel, maar hij staat nooit aan. Ik heb er geen behoefte aan om het leven van andere mensen zo te zien. Veel liever maak ik mijn eigen reallifesoap, waarin je elke dag weer andere dingen meemaakt."
"De reden om me in te zetten voor projecten van Amsterdam Cares is vooral de vrijblijvendheid. Vrijwilligerswerk associeer je snel met vaste verplichtingen die niet te combineren zijn met een overvolle agenda. Op de vrijwilligersprojecten van Amsterdam Cares kun je elke week online intekenen. Waardoor je geen verplichtingen hebt en veel verschillende projecten kunt bezoeken. De ene week leert een dakloze je schaken en de andere week vul je voedselpakketten. Het is voor mij een alternatief avondje uit."

Hoe is het om in twee totaal verschillende werelden te leven?

 "Dat is het beste te vergelijken alsof je naar een thriller kijkt en daarna terecht komt in Hart van Nederland. Ik moest als vrijwilliger weer hele andere capaciteiten ontwikkelen, dan in mijn werk als register en beleggingsanalist. Je moet echt geïnteresseerd zijn in de mensen die je helpt. En als het nodig is, moet je ook streng zijn. Je kunt niet alles toestaan. En ik moet vooral duidelijk communiceren om iets over te brengen wanneer ik weer met verstandelijk gehandicapten werk. Bepaalde stereotiepen veranderen: daklozen zijn geen mannetjes die in een portiek leven."
"Één keer kwamen mijn twee werelden bij elkaar. Ik liep met collega's van de bank door de stad om te gaan lunchen toen een zwerver me aansprak. Hij herkende me nog van het opvangtehuis waar ik een praatje met hem had gemaakt. Ik begroette hem en vertelde later aan mijn collega's over mijn vrijetijdsbesteding. Ik probeer ze dan ook over te halen om vrijwilligerswerk te gaan doen en om eens een dagje met mij mee te gaan, maar het is me nooit gelukt iemand mee te nemen.

Wat houdt ze tegen?

"Mensen hebben een volle agenda. En het is nogal een drempel om te helpen bij een opvanghuis voor daklozen. De eerste keer was voor mij ook moeilijk, maar je wordt goed begeleid en doet het vrijwilligerswerk met allemaal andere jonge Amsterdammers. Ik wil allerlei dingen van mijn stad: het uitgaansleven, de musea en de winkels, maar ook Amsterdammers die het moeilijk hebben zijn een onderdeel van je stad.

Baal je er van dat er zo'n negatief beeld bestaat van jouw generatie, als een generatie die alleen aan zichzelf denkt en niets voor een ander over heeft?

"Het is inderdaad erg jammer dat er een beeld bestaat van onze generatie. Ik hoop dat de kredietcrisis er aan kan bijdragen dat mensen zich meer gaan inzetten voor anderen. De overheid zou ook meer moeten doen om mensen te prikkelen vrijwilligerswerk te doen. De politiek heeft er een tijdje aan gedacht om de militaire dienstplicht te vervangen door een maatschappelijke dienstplicht. Ik ben geen voorstander van verplichtingen, maar de overheid kan het voor mensen wel aantrekkelijker maken om zich in te zetten voor anderen. Ze zou bijvoorbeeld kunnen overwegen om belastingaftrek mogelijk te maken voor vrijwilligers."

Jij blijft voorlopig nog wel vrijwilliger?

"Mijn vriendin klaagt weleens als ik weer een avond weg ben, maar voorlopig blijf ik het nog wel doen. Ooit wil ik ook nog kinderen en is er misschien geen tijd meer om vrijwilligerswerk te doen. Maar dat je je inzet voor anderen wil ik ook een wezenlijk onderdeel laten zijn van de opvoeding van mijn kinderen."